خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی برای امام حسین (ع) – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی برای امام حسین (ع) – دیوان عترت خورشید

بهار خونین (به مناسبت تقارن محرم با نوروز باستانی)

 

امسال سوگواری شاه دین

شد هم­زمان به موسم فروردین

 

هم­راه با محّرم و عاشورا

نوروز هم رسیده ز راه امّا

 

باغ و بهار بوی عزا دارد

حال و هوای کرببلا دارد

 

چون شب سیاه­پوش در و دیوار

چون ابر گریه­جوش گل و گلزار

 

جای سرود و هلهله شد امسال

شهر از نوای مرثیه مالامال

 

شهری پر از نوای عزاداری­ست

در قلب­ها چو علقمه خون جاری­ست

 

از آسمان نوای عطش خیزد

باران اشک غم ز هوا ریزد

 

آشفته ، خاک ، مرثیه می­خواند

افلاک نیز تعزیه می­خواند

 

در گوشه گوشه بزم عزا برپاست

از یا حسینg شهر پر از غوغاست

 

ای عید باستانی نوروزی !

دانم که در عزای که می­سوزی

 

دانم تو نیز خون به جگر داری

از ماتم حسینg خبر داری

 

ای مؤمنی! که دم زنی از اسلام

حرمت نگاه دار از این ایّام

 

بی­حرمتی نکن که خطا باشد

این کار را خدا ، نه رضا باشد

 

اکنون که خون جگر ، شه مردان است

ام­الائمهh زار و پریشان است

 

گر دید و بازدید ، کنی اکنون

قلب امام عصرf شود محزون

 

این دید و بازدید زند خنجر

بر قلب مرتضیg ، دل پیغمبرo

 

هم­ناله با نوای پیمبرo باش

مرهم به زخم سینة حیدرg باش

دیگر چه جای هلهله و شادی­ست

شادی مکن که شیوة الحادی­ست

 

پیراهن سیاه بپوش امسال

یک­دم مشو ز ناله خموش امسال

 

هم­راه روضه­خوانی مداحان

اشکی بریز و ناله مکن پنهان

 

هم­راه دسته­های عزاداری

برسر بزن اگر که غمی داری ؟

 

خاک عزا به صورت و بر سر ریز

فریاد یا حسین بزن یک­ریز

 

با ذکر یا ربی به حسینیّه

بیتوته کن شبی به حسینیّه

 

شمعی به نذر فاطمهh روشن کن

روزی هزار مرتبه شیون کن

 

(قدسی) به یاد کرببلا امشب

بگشوده لب به زمزمة یا رب

 

بازدیدها: 14

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 4 =