خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی برای امام حسین (ع) – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی برای امام حسین (ع) – دیوان عترت خورشید

غيرتِ سرخ

 

خاك خونين ، قتلگاه لشکر خورشيد بود

كربلا رنگين زخون افسر خورشيد بود

 

ظهر بود و نينوا مي سوخت در هرم عطش

دشت شيون­پوش و حيران ، خواهر خورشيد بود

 

گاه در بالاي تل ، بر سر­زنان ، شيون­كنان

گاه گرم ناله ، بالاي سَرِ خورشيد بود

 

ذوالجناح آشفته­حال از خشم مي­زد سر به­سنگ

سخت دلتنگ از وداع آخر خورشيد بود

 

واي دل ، چون شد كتاب عشق بي­گلبرگ شد ؟

آه كز گل­واژه خالي ، دفتر خورشيد بود

 

خواند هَلْ مِنْ ناصِرْ اما ماند تنها ، اي دريغ!

ديگر از جانباز خالي ، كشور خورشيد بود

 

جاي دامان حرير كهكشان ، در قتلگاه

از خدنگ و چوب و خنجر ، بستر خورشيد بود

 

داشت ايمن تا به آخر ، خيمه­ها را از گزند

غيرت سرخي كه در نيلوفر خورشيد بود

 

دست صيّاد شقاوت ، شد برون از آستين

بر سر بشكستن بال و پر خورشيد بود

 

(قدسي)! آن سنگين­ترين داغي كه او در سينه داشت

سوز اصغرj بود و داغ اكبر خورشيد بود

بازدیدها: 15

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − یازده =