خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی برای امام حسین (ع) – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی برای امام حسین (ع) – دیوان عترت خورشید

ارغوان اسارت

 

در گوشة خرابة بي­سقف ، كودكي

اندوهگین ز رنج اسارت نشسته بود

چشم انتظار ، روي پدر ، كآيد از سفر

آن­جا در اعتكاف زيارت نشسته بود

يك­ سو نشسته زينبh عصمت ، به روي خاك

در اضطراب ، از غم آن طفل داغدار

سوي دگر ، خرابه­نشينان بي­پناه

يك سر هراسناك ، ز بيداد روزگار

 

شب بود و نور نقره­اي ماه بود و غم

سرپوش در طبق به سر آفتاب بود

قلب رقيه ، دختر خورشيد كربلا

چون موج در تلاطم و در التهاب بود

چون چشم او بر آن سر از تن جدا فِتاد

بُغضش شكست و رنج اسارت بهانه كرد

پيش پدر، دهان ز ملال سفر گشود

با او حكايت از اثر تازيانه كرد

از جور كوفيان نگون­بخت بي­وفا

از خيمه­هاي سوخته از شعله­ها و دود

از گوش­ها كشيدن آن گوشواره­ها

از دست پرجراحت و از بازوي كبود

در محفل خرابه­نشينان بي­پناه

كودك حديث حادثه مي­كرد و مي­گريست

آن­شب هر آن­كه نالة او را شنيد ، گفت

جان­سوزتر ز آه رقيهh ، نبود و نيست

 

آه از دمي كه غنچة بستان ني­نوا

نشكفته شد فسرده و افتاد از خروش

خود را فكند بر سر نوراني پدر

بيتاب­وار ، از نفس افتاد و شد خموش

بازدیدها: 15

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 5 =