خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی برای بانوی کربلا حضرت زینب (س) – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی برای بانوی کربلا حضرت زینب (س) – دیوان عترت خورشید

زينبh اسوه صبر

 

طلوع كوكب او عـزت ثريا داشت

چو جلوه­اي كه حقيقت ، به طور سينا داشت

 

نهاد پا به جهان در جمادي­الاولي

زني كه فخر به سارا، شرف به حوا داشت

 

گلي شكفت به گلزار پر طراوت عشق

كه مريمانه­ترين منظر مصفا داشت

 

چو آفتاب وجودش ز لا­مكان سر زد

صد آسمان بَرِكَتْ ، بهر اهل معني داشت

 

قسم به كعبه كه او از طليعة ميلاد

دلش ز عشق حسينg التهاب دريا داشت

 

چه بانويي ؟كه تمام خصائل محمود

در آستين شرف­جوش خود مهيا داشت

 

 

نبي تبار و حسن حشمت و حسين آئينb

شهامت عليg و خلق و خوي زهراh داشت

 

به رگ­رگش جريان داشت خون سرخ عليg

ز حلم ، رتبة والا در آل طاها داشت

 

اگر چه نيست ز اهل كسا ولي به يقين

ميان پنج­تن از حيث منزلت جا داشت

 

اگرکه آية تطهير نیست شامل او

چرا دلي زهمه نقص­ها مبّرا داشت؟

 

به كربلا چه بلاها كشيد و از ره صبر

لواي دين خدا تا به حشر برپا داشت

 

قيام سرخ حسينg از پيام او برجاست

كه در خطابة خود قهر غيرت­افزا داشت

 

طنين خطبة او شعله بر شقاوت ريخت

عليمه­اي كه علي­وارg نطق غرّا داشت

 

شكست پشت ستم را به نطق مولائي

به كوفه آن­كه به صولت صداي مولا داشت

 

نبود خيل اسيران كربلا را خوف

كه هم­چو زينب مظلومهh دل­تسلّي داشت

 

ز شاه دين اگرش بود رخصت پيكار

به دشت ماريه كي از نبرد پروا داشت

 

وداع آخر او با حسینg دل، خون كرد

كدام ديده بر آن طاقت تماشا داشت؟

 

سحر چو ديد نماز نشسته­اش دانست

كه او زداغ برادر به دل چه غمها داشت؟

 

زآفتاب جزا هست در امان (قدسي)!

كسي كه بر علي و آلb او تولا داشت

بازدیدها: 10

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک + 5 =