خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – فقط پرواز – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – فقط پرواز – دیوان عترت خورشید

فقط پرواز

 

تو مي­روي نتوان گفت بي تو تنهايم

كه با تمام تو در گريه آشكارايم

 

حضور توست كه هر شب صبور با دل من

عبور مي­كند از كوچه­باغ رؤيايم

 

من از بهار تو گل كرده­ام در آن ، آغاز

و باز تا ابديت ، پي تو مي­آيم

 

لبت نسيم نوازش گشوده بر نفسم

كه در هواي تو ، قد مي­كشد تمنايم

 

تو نو­ نهال محبّت نشانده­اي در من

كه عشق و عاطفه مي­بارد از سراپايم

تو قطره قطره چكيدي به باورم تا خيس

در آفتاب تو تبخير شد من و مايم

 

منم پديده­اي از حُسن جاوداني تو

به ديگري نكنم رو ، كه بر تو شيدايم

 

به آسمان ، قسم اي بي­كران دريايي

براي در تو شناور شدن ، مهيايم

 

زجاده برق نگاهت مگير تا با تو

در امتداد نگاهت ، كرانه پيمايم

 

مكن خيال كه معراج مي­روي تنها

ترا قدم به قدم ، تا عروج مي­پايم

 

تلاقي من و تو (قدسي)! آخرين بار است

كه مثل رود ، كنون ، رهسپار دريايم

 

بازدیدها: 31

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − هشت =