خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – اوج – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – اوج – دیوان عترت خورشید

اوج

 

در محفلی که آتش سودا شود بلند

شور و نوا ز عاشق شیدا شود بلند

 

مجنون ما ز جذبه لیلای دشت حسن

روزی چو گردباد ، به صحرا ، شود بلند

 

حاجت به کوی عشق بر­آورده می­شود

تا از نیاز ، دست که آنجا شود بلند ؟

 

کی زیر دست می­شود آن دست کز نیاز

با گریه سوی ایزد یکتا شود بلند ؟

 

افتاده شو که ابر ز راه فروتنی

با دست پُر ، ز دامن دریا شود بلند

 

باشد به جمع اهل ادب ، دور ، از ادب

گردن اگر به دعوی بی­جا شود بلند

 

 

یارب ! شکسته باد هر آن دست کز ستم

بر روی ناتوان شکیبا شود بلند

 

آخر زسوز آه ضعیفان شود خراب

کاخ ستم ،اگر به ثریا شود بلند

(قدسی)! شوند نغمه­سرایان ، تمام گوش

در محفلی که زمزمه از ما شود بلند

بازدیدها: 17

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک + پنج =