خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – راه و چاه – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – راه و چاه – دیوان عترت خورشید

راه و چاه

 

سحر به گريه شكن ، بغض ديده تر را

نگر در آينة اشگ ، نور باور را

 

كليد گريه كند باز قفل هر مشكل

مگير دست كم اعجاز ديدة تر را

 

اگر چو شبنم صبح از صفا زلال شوي

پري به اوج و دهي بوسه مهر خاور را

گرت هواست دري بر تو دوست بگشايد

بكوب از سر اخلاص ، حلقة در را

 

زجام علم (لَدُن) ، گر شراب داري چشم

ز دُرد دانش رسمي بشوي ساغر را

 

خداي را كه خدا را ، زاضطرار بخوان

كه مستجاب كند حق ، دعاي مضطر را

 

امير كشور تن نيست ، غير عقل سليم

بدار پاس به جان ، اين بزرگ رهبر را

 

به تيغ سرخ زبان ، از كسي جگر مخراش

برون مكن ز نيام اين برنده خنجر را

 

تو هم ، چو من پُرِ مضمون تازه­اي (قدسي)!

بچين ز شاخ سخن ، ميوه­هاي نوبر را

بازدیدها: 18

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 − چهار =