خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – نرگس مست – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – نرگس مست – دیوان عترت خورشید

نرگس مست

 

كرشمه­اي كه سحر چشمِ مِي فروشم كرد

ربود صبرم و تاراج عقل و هوشم كرد

 

نبود در دل من نشئة خوش مستي

فداي نرگس مستش ، كه باده­نوشم كرد

 

كرامت از مِيَم‎‎ْ اين بس ، كه در سيه­ مستي

به دور بزم حريفان ، سبو به دوشم كرد

 

چه مِي؟ كه از پس يك عمر خويشتن داري

لبم به عربده بگشود و در خروشم كرد

 

به حيرتم چه فسون يار خواند در گوشم ؟

كه عاشقانه سراپا ، سخن نيوشم كرد

به پرده بودي و وصف تو بر زبانم بود

عجب كه حسن تو با جلوه­اي خموشم كرد!

 

از آن جفاي ترا مي­خرم به جان اي دوست!

كه عشق حلقة افتادگي به گوشم كرد

 

نبود پاي مرا استقامت ره عشق

عنايت تو در اين راه ، سخت كوشم كرد

 

اگر چه در دلم اسرار غيب مي­جوشد

حضور مردم بيگانه رازپوشم كرد

 

رسيد بر لب دل­بر، دلم چو نِِِِي (قدسي)!

دميد در من و پر نغمه از سروشم كرد

بازدیدها: 40

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده + 4 =