خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – آیینۀ یکتایی – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – آیینۀ یکتایی – دیوان عترت خورشید

آئينه يكتائي

 

من نه آنم كه دهم دل به كسي الا تو

مي­بري دل زمن، اي چشمة خوبيها ! تو

 

حُسن تقدير تو زيبائي و من شيدائي­ست

عشق فرمود چنين ، شيدا من ، زيبا تو

 

اشگ­وار از لب چشم تو فتادم بر خاك

كین چنين خوار به چشم همه­ام ، حتي تو

 

گرچه در كوي توام ، از پركاهي كمتر

عشق داده­ست جوازم كه نشينم با تو

 

پاي تا سر شده­ام ، آينه در پيش رخت

تا در آن جلوه كني ، جلوه سرتا پا تو

 

منم آن سايه بي­واسطه­ات اي خورشيد

نيست در كار ، جز اين فاصله از من تا تو

 

ناز همخانة خورشيد و نياز از سايه است

قلم اين گونه نوشت ، اين را من ، آن را تو

من توام يا تو مني؟ پاسخ اين مسئله چيست؟

من چه دانم كه شدم با تو يكي ، من يا تو

 

جز همين­­قدر كه بالایي و من پایينم

نيست فرق من و تو ، پائين من ، بالا تو

 

(قدسي) اين مصرع برجسته ، به نام تو سرود

من نه آنم كه دهم دل به كسي الاّ تو

بازدیدها: 26

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − سه =