خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – اهل دل – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – اهل دل – دیوان عترت خورشید

اهل دل

 

موجیم ما و پهنة دریاست جای ما

طوفان حباب می­شکند ، در هوای ما

 

ما را به خانقاه و خرابات کار نیست

هر جا که هست اهل دل آن­جاست جای ما

 

از خانقاه ، خرقه گرفتن ز ما مخواه

گو پیر عشق ، خرقه فرستد برای ما

 

امشب تمام هستی ما دست خواهش­است

تا بر حریم راز رسد ، با دعای ما

 

تسبیح ما به روی زمین ، دانه دانه ریخت

تا جاگرفت زلف تو در دست­های ما

 

زاهد ! ز گوش پنبه در­آور که ممکن­است

ناخواسته ، رسد به تو بانک رسای ما

 

ای آسمان ! به دشت جنون ، یک عطش ببار

تا زین کرانه محو شود ، نقش پای ما

 

چشمی کجاست تا که ببیند که از ازل

هر ذرّه روزنی است به قالوا­بلای ما

 

مائی که زیر بار فلک هم نمی­رویم

عشق تو بسته بند به روح رهای ما

 

یا رب ! ز رنج هستی خود غرق محنتیم

از ما بگیر این منِ هستی نمای ما

 

(قدسی)! زطبع ما غزلی شعله بر­کشید

یارب ! مباد سوخته شمع نوای ما

بازدیدها: 22

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار + 14 =