خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – گوهرسیراب – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – گوهرسیراب – دیوان عترت خورشید

گوهر سيراب

 

هر كس به جهان ، قدر­شناس دم خويش است

بي­كس نشود يكدم و خود ، همدم خويش است

 

بر خويشتن خويش ، كسي را كه برد راه

بي­يار مخوانيد ، كه خود محرم خويش است

مستي زگل آموز ، كه در بزم سحرگاه

دور از ني و مي ، جرعه كش شبنم خويش است

 

در يوزه­گر خوان كسي باش كه چون بحر

آسوده ز­انديشة بيش و كم خويش است

 

بگذار رود خون ز دل لالة اين دشت

كاين سوخته­دل ، خون­جگر از ماتم خويش است

 

از خِش خِش هر برگ كه بر خاك بغلطيد

خواندم كه خزان ، تعزيه­خوان غم خويش است

 

هر كس به خم طره ياري است گرفتار

آزاد ز دشواري بيش و كم خويش است

 

(قدسي)! ز كسي شور و نوا وام نگيرد

مرغي كه شباهنگ دل خرم خويش است

بازدیدها: 22

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده + 14 =