خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – دریایی – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – دریایی – دیوان عترت خورشید

دریایی

 

یاد داری که چه شب­ها به غمت سر­کردم !

میچکید اشک و از آن دامن خود تر­کردم !

 

روی سوی تو نگاه از دگران گرداندم

تا ز لاک خود خودشیفته ، سر بر­کردم

 

بس نشستم به بر آینه­ات ،چون طوطی

هر چه تلقین که تو دادی همه باور­کردم

 

غمزة­ چشم تو بس مسئله آموخت مرا

درس آن مدرسه را یک به یک از بر­کردم

 

دل ز من پرتوی از روی تو می­خواست که من

دوختم چشم به مه ، روی به اختر­کردم

 

گر به رویم بگشایی ره درگاه رواست

که به سودای تو، ترک در دیگر­کردم

بویی از زلف تو برخواست، دلم غارت کرد

بس که خوشبو شدم آفاق معطر­کردم

 

منم آن کوسة دریایی عشقت که به شوق

دل به امواج زدم ، خویش شناور­کردم

 

خُردی این خرد خام طمع بود اگر

مهر رخسار تو با ماه ، برابر­کردم

 

از میان همه اندام بلندان (قدسی)!

سایة سر ، من از آن نخلِ تناور­کردم

بازدیدها: 32

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − 7 =