خانه / مقالات / اشعار / سرودۀ استاد محمد قدسی – تندیس سبز – دیوان عترت خورشید

سرودۀ استاد محمد قدسی – تندیس سبز – دیوان عترت خورشید

تندیس سبز

 

با چنین شوری که در جوهر نهان دارد درخت

بر سر هر شاخه مرغی نغمه­خوان دارد درخت

 

در بهاران چون برآرد شاخه­هایش برگ و بار

هر دم از نو جلوه­ای در بوستان دارد درخت

 

لانه می­سازند طرف شاخه­اش گنجشک و سار

بهر مرغان چمن ، سبز آشیان دارد درخت

عابران خسته از ره را درآغوش سفر

بر سر از برگ طراوت ، سایبان دارد درخت

 

 

در گلستان ایمن­است از آفت گل­چین جور

چون­ که بر سر دست لطف باغبان دارد درخت

 

قامتش تندیس سبزی از هبوط آدم­است

دل­فریبی­ها ز هر پیر و جوان دارد درخت

 

در بهشت از چشمة تسنیم چون نوشیده آب

دودمانی سبز و نسلی جاودان دارد درخت

 

غرق خاموشی­ست اما چون کتاب از برگ برگ

دفتری گویای صد راز نهان دارد درخت

 

گرچه با نامحرمان لب بسته است از گفت و گو

بس سخن با محرمان نکته­دان دارد درخت

 

خاطراتی تلخ و شیرین دارد از دوران به یاد

ترجمانی روشن از دور زمان دارد درخت

 

با نسیمی گر چه می­رقصد در آغوش بهار

لرزه بر تن از شبیخون خزان دارد درخت

 

از خط پیشانیش پیداست کز آسیب دهر

عقده­ها در دل ، ز عهد باستان دارد درخت

 

برگ برگش از غم دونان زبان شکوه ایست

بر لب از نامردمی ، آه و فغان دارد درخت

هر شیاری بر تنش زخمی ز شلاق جفاست

پیکری زین داغ سوزان پر نشان دارد درخت

 

سنگ و چوب از ابلهان بر تن تحمل می­کند

در مقابل ، خلق و خویی مهربان دارد درخت

 

در ثمر بخشی ، کجا منت نهد بر دوش خلق

در پی نیکی­ست تا در تن ، توان دارد درخت

 

پیش چشمش منعمان را با گدایان فرق نیست

هر که را زو خواست نعمت ، کامران دارد درخت

 

خصم جان خویش را هم می­رساند منفعت

کی امید سود یا ترس از زیان دارد درخت ؟

 

بی­حضور سبز او جنگل کویری بی­صفاست

بر بیابان هم ، طراوت ارمغان دارد درخت

 

دست از آسیبش بدار ای کام­جوی زر پرست !

کی توان و تاب جور بی­امان دارد درخت ؟

 

در کمین سود­ جویی ، اره بر پایش مکش

کز برایت تیر نفرین در کمان دارد درخت

 

زین ره­آورد بهاری ، پاسدار از جان و دل

انتظاری کی جز این ، از این و آن دارد درخت ؟

سوی باغ آی و ببین(قدسی)! در این فصل بهار

بر لب هر برگ ، لبخندی عیان دارد درخت

بازدیدها: 23

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × چهار =