خانه / مقالات / مثنوی معنوی / تفسیر موضوعی / موضوع احترام به پیران سالخورده از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

موضوع احترام به پیران سالخورده از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

دفتر ششم

احترام به پیران سالخورده

 

(2461)گر چه پيران را در اين دورِ لِئام

در دو موضع پيش مى‏دارند عام

لِئام: فرومایگان. جمعِ لئیم.

 (2462)يا در آن لوتى كه آن سوزان بود

يا بر آن پُل كز خَلَل ويران بود

 (2463)خدمتِ شيخى، بزرگى، قايدى

عامّ نآرَد بى‏قرينه‏ى فاسدى‏

 (2464)خيرشان اينست چه بوَد شرِّشان

قُبحشان را باز دان از فَرِّشان‏

مَثَل

(2465)سوىِ جامع مى‏شد آن يك شهريار

خلق را مى‏زد نَقيب و چوبدار

نَقیب: مهتر قوم، رئیس قوم. در اینجا مراد گارد امنیتی حاکم است.

چُوبدار: چُماقدار، محافظانی که «دورباش» به دست می گیرند و مردم را از سر راه حاکم می پراکنند.

 (2466)آن یکی را سرشکستی چوب زن

وآن دگر را بر دریدی پیرهن

 (2467)در ميانه بیدلى دَه چوب خَورد

بى‏گناهى كه بِرَو از راه بَرد

بیدل: آزرده، دلتنگ، عاشق. لیکن در اینجا مناسبِ معنی مفلس و بیچاره است.

بَرد: دور شو.

 (2468)خون چكان رُو كرد با شاه و بگفت

ظلمِ ظاهر بين، چه پرسى از نهفت‏؟

 (2469)خيرِ تو اين است، جامع مى‏روى

تا چه باشد شرّ و وِزرت اى غَوى‏

وِزر: گناه، بارِ سنگین. در اینجا مراد اعمالی است که به گناه آلوده باشد.

غَویّ:گمراه، صفت مشبهه از مصدر غَوایه.

 (2470)يك سلامى نشنود پير از خسى

تا نپيچد عاقبت از وى بسى

خَس: فرومایه.

 (251) دفتر دوم فرماید:

آدمی خوارند اغلب مردمان

از سلام علیکشان کم جُو امان

بازدیدها: 19

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 5 =