خانه / مقالات / مثنوی معنوی / تفسیر موضوعی / موضوع «شیطان روز قیامت» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

موضوع «شیطان روز قیامت» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

دفتر ششم

شیطان روز قیامت

(3614)سوىِ كفرش آوَرَد زين عِشوه‏ها

آن جَوالِ خُدعه و مكر و دَها

عِشوه: فریب، خودنمایی.دَها:زیرکی، مخفّفِ دَهاء.

آيه 5 سوره انفال: وَ إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ اَلشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَكُمُ اَلْيَوْمَ مِنَ اَلنَّاسِ وَ إِنِّي جارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَراءَتِ اَلْفِئَتانِ نَكَصَ عَلى‏ عَقِبَيْهِ وَ قالَ إِنِّي بَرِي‏ءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرى‏ ما لا تَرَوْنَ إِنِّي أَخافُ اَللَّهَ وَ اَللَّهُ شَدِيدُ اَلْعِقابِ 8: 48 يعنى شيطان عمل كفار را براى آنها زينت داده و گفت امروز كسى از مردم بر شما غالب نخواهد شد و من فريادرس شما هستم و چون دو لشكر بچشم انداز يكديگر رسيدند شيطان پس كشيده و عقب بر گشته و گفت من از شما بيزارم و من مى‏بينم آن چه را كه شما نمى‏بينيد من از خدا مى‏ترسم كه عقوبت خداوند سخت است.

 (3615)چون قدم بنهاد، در خندق فتاد

او به قاها قاهِ خنده لب گشاد

او:شیطان

(3616) هى، بيا من طمع ها دارم ز تو

گويدش: رَو رَو كه بيزارم ز تو

 (3617)تو نترسيدى ز عدلِ كردگار

من همى‏ترسم، دو دست از من بدار

 (3618)گفت حق: خود او جدا شد از بِهى

تو بدين تزويرها هم كى رَهى؟‏

حضرت حق به شیطان گوید: آن شخصِ فریب خورده از راه هدایت جدا شد. امّا تو نیز با این همه حیله ها چگونه رهایی خواهی یافت؟

(3619)فاعل و مفعول در روزِ شمار

روُ سياهند و حريفِ سنگسار

در روز محاسبه(قیامت)، فاعل و مفعول (شیطان و انسان فریب خورده) رسوا و رو سیاه اند و سنگسار خواهند شد

(3620) رَه زَده و، رَه زن يقين در حكم و داد

در چَهِ بُعداند و در بِئسَ المِهاد

بِئسَ المِهاد(=بدجایگاهی است) مأخوذ است از آیة 206 بقره، آیة 197 آل عمران، آیة 18 سورة رعد و آیة 56 سورة ص. مراد از بِئس المِهاد همانا دوزخ است.

وَ إِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاثْمِ  فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ  وَ لَبِئْسَ الْمِهَادُ(206) (ص 32) (سوره البقره)

و وقتى به ايشان گفته مى‏شود از خدا بترس دستخوش آن غرورى مى‏شوند كه گناه در دلشان ايجاد كرده و تنها درمان دردشان جهنم است كه بد قرارگاهى است (206).

(3621)گول را و، غول را كو را فريفت

از خِلاص و فَوز مى‏بايد شِكيفت‏

فَوز: رستگاری.

استاد همایی می نویسد: «شکیب» و «شکیفتن» و «شکیبیدن» چون با حرف اضافة «از» متعدّی شود، به معنی چشم برداشتن و صرف نظر کردن از چیزی است با حسرت و اندوه و صبر و بردباری

بازدیدها: 7

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 1 =