خانه / چندرسانه ای / مثنوی معنوی / تفسیر موضوعی / موضوع «اِستَفتُوا القُلوب» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

موضوع «اِستَفتُوا القُلوب» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

دفترششم

بیت 380 و دفتر سوم بیت 1641 تا 1645 :

(380)پس پيمبر گفت: اِستَفتُوا القُلوب

گر چه مُفتي تان برون گويد خُطُوب‏

خُطُوب : جمع خطابه ، سخنرانی

اِستَفتِ قَلبَکَ وَ اِن اَفتاکَ المُفتونَ. (ر.ک. احادیث مثنوی، ص 188.)از قلب خود فتوی بگیر، گرچه فتوی دهندگان به تو فتوی دهند.

نکته: هر دلی را به فتوایش اعتماد نشاید ،آن دلی که می شود به فتوای آن عمل کرد ، دل اولیای الهی است که از ناپاکی به دور است

عین القضاه گوید: از مُفتیِ دلِ خود قبول کن، دل را می گویم نه نفسِ امّاره را. چون مُفتیِ ما نفسِ امّاره بود و ما پیِ او گیریم، لاجَرَم حال ما از این که هست بدتر بود.(تمهیدات، ص 198.)

شاهد نکته فوق در مثنوی ، دفتر سوم است:

(1641)در حديث آمد که دل همچون پَرى_ است            

                     در بيابانى اسير صرصرى_ است‏

( 1642) باد پر را هر طرف راند گزاف            

         گه چپ و گه راست با صد اختلاف‏

( 1643) در حديث ديگر اين دل دان چنان            

                   كآبِ جوشان ز آتش اندر قازغان‏

قازغان: قُزغان (تركى): ديگ بزرگ.

( 1644) هر زمان دل را دگر رايى بود            

                 آن نه از وى، ليك از جايى بود

دل در هر آن و هر زمان ميل و اراده‏اى دارد ولى آن ميل و اراده از خود او نيست بلكه از جاى ديگرى است‏

( 1645) پس چرا آمن شوى بر راى دل            

                   عهد بندى تا شوى آخر خجل‏

پس چرا بميل و خواهش دل خود ايمن شده و پيمان مى‏بندى تا در آخر كار خجل شوى

***

 

همچنین ببینید

موضوع «فرق ظن و گمان» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

    فرق یقین با ظن و گمان (سوره ملك) (22) (ص 563 )أَفَمَن يَمْشِي ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × سه =