خانه / مقالات / مثنوی معنوی / تفسیر موضوعی / موضوع «پیامبر (ص) و استغفار» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

موضوع «پیامبر (ص) و استغفار» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

 

پیامبر (ص) و استغفار

تفسير اين حديث كه

«اِنِّى لَأَستَغفِرُ اللَّهَ فِى كُلِّ يَومٍ سَبعِينَ مَرَّةً»

إنِّى لَأَستَغفِرُ اللَّه: اين عبارت جزئى از حديث نبوى است كه در كتاب‏هاى فريقين آمده است. در احاديث مثنوى از نهايه ابن اثير، الجامع الصغير و صحيح مسلم روايت شده است (احاديث مثنوى، ص 139). در اينجا مأخذ آن را از بحار الانوار به نقل از جامع الاخبار مى‏آوريم: «وَ قَالَ عَلَيهِ السَّلاَمُ إنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلبِى حَتَّى أَستَغفِرَ اللَّهَ فِى اليَوم مِأئَةَ مَرَّةٍ.» (بحار الانوار، ج 90، ص 1282) و اغانه گرفتگى خاطر است و در برخى روايت‏ها سبعين مرة آمده و نوشته مولانا مبنى بر اين روايت است. مولانا اثر سخن گفتن در مطالب ظاهرى را همچون غبارى مى‏داند كه بر دل نشيند.

گفت و گوى ظاهر آمد چون غبار

مدّتى خاموش خو كن هوش دار577/1

چهارم( 3300) همچو پيغمبر، ز گفتن وز نِثار

توبه آرم روز، من هفتاد بار

من در حال مستی ، بی پرده اسرار را فاش می گویم  و از گفتة خود دلشادم ولی در وقت هوشیاری مانند پیامبر ص روزی هفتاد مرتبه استغفار می کنم « میگویم پنهان خورید باده که تکفیر می کنند»

( 3301) ليك آن مستى، شود {توبه شكن}

مُنسِى است اين مستىِ تن{جامه كن‏}

و مانند اين مستى ظاهری كه از مشامِ تن جامه  در می آورد و   باعث فراموشى است ، مستى عشق هم  توبه مرا   مى‏شكند

مُنسی: فراموشی آورنده، فراموش سازنده. تن جامه كن: جامه از تن بر آورنده. مستى تن جامه كن: سخت مست.

 ( 3302) حكمتِ اظهارِ تاريخِ دِراز

مستيى_ انداخت، بر داناىِ راز

خداوند براساس حکمت  بالغة خویش این تاریخ درازی که به وسعت ازل تا ابد  است را آن گونه اظهار کرد که   راز دانی مانند رسول خدا ص ع را   سر مست كرد و او  بى‏اختيار رازهاى نهانى را آشكارا نمود

داناى راز: كنايت از رسول (ص).

 ( 3303) رازِ پنهان، با چنين طبل و علم

آبِ جوشان گشته، از «جَفَّ القَلَم»‏

و این آشکاری بر اساس  جف القلم یعنی تقدیر الهی بود که با طبل و علم و پر سر و صدا، از مخزن  فیض الهی چون چشمه جوشان به بیرون تراود

راز پنهان: كنايت از حقيقت‏هاى ناآشكار عالم. سرّ قضاى الهى. طبل و علم: سر و صدا. كنايت از اظهار و ابراز. آب جوشان: كنايت از فيضان اسرار الهى.

« اگر اولیائی نبودند که در حالت مستی گوشه ای از اسرار الهی را فاش کنند همچنان این راز های پنهان در پردة غیب می ماند»

 

همچنین ببینید

موضوع «فرق ظن و گمان» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

    فرق یقین با ظن و گمان (سوره ملك) (22) (ص 563 )أَفَمَن يَمْشِي ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 5 =