خانه / مقالات / مثنوی معنوی / تفسیر موضوعی / موضوع «انسان کامل خود بهشت است» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

موضوع «انسان کامل خود بهشت است» از مثنوی شریف توسط استاد محمد قدسی

انسان کامل خود بهشت است

(اولیا خود بهشت اند)

بهشت وامدار آنهاست  وهمنشینی با اولیا چقدر برکات دارد؟

در قرآن کریم در بارة بعضی از مومنان آمده است که آنان را وارد بهشت می کنند ولی در بارة اندکی از مومنان متقی که از شرافت ویژه ای نظیر محمد و آل او علیهم السلام و شیعیان ویژه آنان آمده است که اینان خود به بهشت وارد می شوند و یکی از شیون حضرت زهرای مرضیه همین است که آیات هردو دسته  آن ها را می نویسم:

گروه اول (سوره الحج) (23) (ص 334) إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤاً وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ (23)

به راستی خداوند مؤمنانی را که کارهای شایسته انجام داده اند در بهشت هایی وارد می کند که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است، در آن جا با دست بندهایی از طلاو مروارید آرایش می شوند، و لباسشان در آن جایگاه [از] ابریشم است «23»

(سوره الحج) (24) (ص 335)وَهُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَهُدُوا إِلَى صِرَاطِ الْحَمِيدِ (24)

و به سخن پاک [و پسندیده]، و به راه خداوندِ ستوده راهنمایی می شوند «24»

و گروه دوم ( سوره النحل) (30) (ص270) وَقِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْاْ مَاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُواْ خَيْراً لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَلَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ وَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِينَ (30)

هنگامی که] به پرهیزگاران گویند: پروردگارتان چه نازل کرده؟ گویند: خیر را، [که قرآنِ هدایتگر است.] برای آنان که نیکی کردند پاداش خوبی در این دنیاست، و سرای آخرت حتماً بهتر است، و سرای پرهیزگاران چه نیکوست «30»

( سوره النحل) (31) (ص270) جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَآؤُونَ كَذَلِكَ يَجْزِي اللّهُ الْمُتَّقِينَ (31)

همان] بهشت های جاویدانی که در آن وارد می شوند که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است، در آن جا هرچه بخواهند برای آنان [فراهم] است، خداوند این گونه، پرهیزگاران را پاداش می دهد «31»

( سوره النحل) (32) (ص270) الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ (32)

هم آنان که فرشتگان جانشان را در حالی می گیرند که [از آلودگی های اعتقادی و عملی و اخلاقی] پاکند، [و به ایشان] گویند: امنیت کامل بر شما باد! [اکنون] به پاداش آنچه همواره انجام می دادید به بهشت وارد شوید!«32»و (سوره فاطر) (32) ( ص 438) ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ (32)

سپس این کتاب را به آن بندگانمان که [بر دیگر امت ها] برگزیدیم به ارث دادیم، پس برخی از آنان [با ترک عمل به آن] بر خویش ستم می کنند، و بعضی از آنان [در عمل به آن] میانه رو هستند، و برخی به توفیق خداوند در کارهای خیر پیشتازند، این [پیشتازی] همان احسانِ بزرگ است «32»

(سوره فاطر) (33) ( ص 438) جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤاً وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ (33)

آن احسان بزرگ] بهشت های جاودانه ای [است] که پیشتازان در آن ها درآیند، در آن جا با دست بند هایی از طلا و مروارید آراسته می شوند، و لباسشان در آن جا ابریشم است «33»

(سوره فاطر) (34) ( ص 438) وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ (34)

می گویند: همۀ ستایش ها ویژۀ خداست که اندوه را از ما برطرف کرد، بی تردید پروردگارمان بسیار آمرزنده، و عطاکنندۀ پاداشِ فراوان در برابر عملِ اندک است «34»

(سوره فاطر) (35) ( ص 438) الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ (35)

هم او که به سبب احسانش ما را در این سرای جاویدان جای داد که در آن هیچ رنج و ملالی به ما نمی رسد «35»

که امام صادق فرمودند حضرت زهرا خودشان به بهشت می روند

دفتر چهارم( 1102)

شِسته در باطن، ميانِ گلستان

ظاهراً ، حادى ، ميانِ دوستان‏

بدان  که انبیا و اولیا اگر چه درظاهر واحدند  ولی در باطن میان بوستان کل انبیا و اولیا به سر می برند و هرکدام پادشاهی هستند

حادى : سراينده آواز براى شتران است تا تند روند.

( 1103)

بوستان با او روان، هر جا رود

ليك، آن از خلق، پنهان مى‏شود

او هر جا كه مى‏رود خود بهشتی مجسم است  و  بوستانی  با او جابه جا می شود اگر چه  از نظر ديگران این مقام او پنهان است

( 1104)

ميوه‏ها، لابه كنان كز من بِچَر

آبِ حيوان آمده، كز من بِخَور

بهشت و همة نعمت آن از اولیا  خواهش و التماس دارند که از آن ها استفاده کنند و آب حيوان مى‏گويد بیایید از من  بیاشامید« در بارة این بیت که مخاطب کیست استاد کریم زمانی افراد غفلت زده را می داند و حال آن که با در نظر گرفتن بیت قبلی و روایاتی که در بارة معصومین علیهم السلام و مادر معصومة آن ها حضرت زهرای مرضیة علیها سلام و صحابة رسول خدا ص ع از جمله سلمان فارسی آمده است حتی ابیات بعدی انتخاب قول ایشان  به صواب نیست  از جملة روایات ، «اشتاق الجنّة الی اربع من النساء: مریم بنت عمران و آسیة بنت مزاحم زوجة فرعون و خدیجة بنت خویلد و فاطمة بنت محمّد و در کتاب زندگی پر افتخار سلمان فارسی، ص 49: جابر از رسول خدا ص ع  نقل می­کند که فرمود: إنّ الجنّة لاَشوَقُ إلی سلمان مِنْ سلمان إلی الجنّة، و أنّ الجنّة لاَعشقُ لِسلمان من سلمان إلی الجنة؛ همانا اشتیاق بهشت به سلمان بیش از اشتیاق سلمان به بهشت است، و بهشت به دیدار سلمان، عاشق­تر از دیدار سلمان به بهشت است »

خطاب به بلقیس :

( 1105)

طوف مى‏كن بر فلك، بى‏پرّ و بال!

همچو خورشيد و، چو بدر و، چون هِلال!‏

اگر به ملک پادشاهان حقیقی درآیی مانند ماه و خورشید بی بال و پر به آسمان پر می گشائی

( 1106)

چون روان باشى، روان و، پاى، نى

مى‏خورى صد لوت و، لقمه خاى، نى‏

برای راه رفتن پا در كار نيست  و برای لقمه خواری دندان جونده نیاز نباشد

لوت: طعام. لُقمه خای: جوندۀ لقمه، خورندۀ لقمۀ غذا.

( 1107)

نى، نهنگِ غم زند، بر كشتيَت

نى پديد آيد، ز مردن، زشتيت‏

برای سیر در آن دریا ی معانی نه آزار از  نهنگ غم بر كشتى خود می بینی  و نه به خاطر اینکه جان مصفا از تمام آلودگیها داری با آمدن مرگ از تو زشتی پدیدار می آید

انسان خود عالم اکبر است

 

بازدیدها: 15

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + 5 =