خانه / مقالات / اشعار / شعر «شهر پر ستاره» سرودۀ استاد محمد قدسی

شعر «شهر پر ستاره» سرودۀ استاد محمد قدسی

شهر پر ستاره

(در وصف امام زادگان ( بی بی زبیده))

دلا! توکشتة تیر بلا چه می دانی؟

حکایت غم آل علی (ع) نمی خوانی

ستارة فلکی نور می دهد ، تو  چرا؟

میان دخمة تاریک خود به زندانی

خبر رسیده که از فتنة بنی عباس

شدند آل  پیمبر (ص) قتیل و قربانی

بگو که کشتن آنان« بِاَیِّ ذَنبٍ » بود

خلاصه کن، که  روا نیست وصفِ طولانی

به گوشه گوشة ایران قدم گذار و ببین

زِ بوی تربتشان گشته عَنبراَفشانی

بسی ستاره که این خاک در نگین دارد

که می کنند به ایران ما ، سلیمانی

تمام خطة ایران به نورشان روشن

ستارگان سپهرند در فروزانی

دریغ و درد که از خانوادة عصمت

چه گنج ها که نهان شد به کُنجِ ویرانی

امام زادة  هر شهر هست حِصنِ حَصین

بدون اوست تو را تلخی پشیمانی

زِ رحمتی که  به صحن و سرایشان جاری است

کجاست رحمت  رحمان ، بدین فراوانی

مزار و مضجعشان ، هست قطعه های بهشت

بهشت قرب الهی، بهشت رحمانی

ملک به مرقدشان عشق می کند تدریس

که عشق باشد ازابعاد فوق انسانی

تمام نسل نجیب محمدند (ص) و علی(ع)

تمام واله و شیدای وجه ربانی

امام زادة هر شهر را زیارت کن

که می دهد به تو حالات خوب،  ارزانی

غلام حلقه به گوش طریق آنان باش

اگر که می طلبی اقتدار سلطانی

قدم به  مشعرِ  سعی و صفایشان بگذار

ببین چو کعبه و میقات، هست نورانی

به جانماز و کتاب دعا  به  دور ضریح

زِ نُقل اشک ، بچین سور و سات عرفانی

بخوان نماز و سپس دست بر دعا بردار

که عادت تو شود خُلق و خوی یزدانی

امام زاده، شبیه  امام معصوم است

ادب به ساحت او هست از مسلمانی

«فرشته ات به دو دست دعا  نگه دارد»

کنی زیارتشان گر به چشم بارانی

مباد  دست کم این خانواده را گیری

که قُلِّه قُلِّه  رفیعند و تو نمی دانی

به هر دیار، سفر می کنی نخست بگیر

سراغ بُقعة این  عارفان ربانی

به چشم  دل بنگر  هر یکی به تنهایی است

به عرش نور چو منظومه های وحیانی

چنین که جلوه گری می کنند کی بینی

ستارگان فلک را ، بدین فروزانی

رواق روضة  هر یک ، محل  یاد خداست

درآ ! که مست  شوی از  شراب روحانی

مگیر فاصله با عشق این «ذَوِی القُربی»

میار روی به معیارهای شیطانی

به علم و فضل لدنی تمام استادند

بدون درسی و بحثی و معرفت خوانی

حدیث ماهی و آب زلال می باشد

حکایت تو در این بقعه های نورانی

به دل  هر آن که ندارد مَوَدَّتِ  آنان

چه بهره دارد از آموزه های قرآنی

یکی از این همه «بی بی زبیده» است که هست

به بام شهر نراق اخترش به تابانی

برای دفع شیاطین از آسمان کافی است

همین یکی، که براند سهام شیطانی

به دفع فتنه تو «قدسی »! بگو علی(ع) دارم

که مشکلات تو حل می شود به آسانی

 

بازدیدها: 11

همچنین ببینید

موضوع«عصمت وحی آوران» از مثنوی معنوی توسط استاد محمد قدسی

عصمت وحی آوران (سوره الشوري) (51) (ص 488) وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 4 =