خانه / چندرسانه ای / متفرقه / مولوی شیعه

مولوی شیعه

مثنوی معنوی، دفتر ششم، ابیات 4538 تا4552 :

         زين سبب پيغمبر با اجتهاد             

                                                نام خود و آن على مولا نهاد            

     گفت هر كاو را منم مولا و دوست   

                                     ابن عم من على مولاى اوست‏

         كيست مولا آن كه آزادت كند          

                                    بند رقيت ز پايت بر كند(4540)

         چون به آزادى نبوت هادى است          

                                   مومنان را ز انبيا آزادى است‏

         اى گروه مومنان شادى كنيد          

                                      همچو سرو و سوسن آزادى كنيد

         ليك مى‏ گوييد هر دم شكر آب          

                                      بى‏ زبان چون گلستان خوش خضاب‏

         بى‏ زبان گويند سرو و سبزه‏زار          

                                  شكـــــــــر آب و شكر عدل نو بهــــــــار

         حله‏ ها پوشيده و دامن كشان          

                                    مست و رقاص و خوش و عنبر فشان‏

         جزو جزو آبستن از شاه بهار          

                               جسمشان چون درج پر در ثمار

         مريمان بى‏شوى آبست از مسيح         

                                خامشان بى‏لاف و گفتارى فصيح‏

         ماه ما بى‏نطق خوش بر تافته‏ست          

                                هر زبان نطق از فر ما يافته‏ست‏

         نطق عيسى از فر مريم بود          

                            نطق آدم پرتو آن دم بود

         تا زيادت گردد از شكر اى ثقات          

                               پس نبات ديگر است اندر نبات‏

         عكس آن اينجاست ذل من قنع          

                                اندر اين طور است عز من طمع‏

         در جوال نفس خود چندين مرو         

                               از خريداران خود غافل مشو

بازدیدها: 64

همچنین ببینید

نهج البلاغه، خطبه 185، بخش اول

بازدیدها: 121

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 − 6 =